Vriendin

Rubriek: aan het woord

Annelyn: “We kennen elkaar uit het studentenhuis. Ik woonde er al en deed een extra jaar goudsmeden, toen Laurie net aan de opleiding begon. De klik was er direct. Zowel op sociaal als creatief gebied voelen we elkaar goed aan.”

Laurie: “Omdat we zoveel met elkaar over onze ontwerpen praten, adopteren we elkaars ideeën ook. Zelfs goede vrienden zien vaak niet of een ontwerp van mij is of van Annelyn.”

Annelyn: “In september bestaat onze smederij alweer vijf jaar, maar het blijft nieuwig voelen. Ik wist direct na de opleiding dat ik een eigen zaak wilde en heb Laurie aangestoken. De opleiding is vooral technisch. Het creatieve kwam pas daarna. Vanaf dat moment wilde ik publiek. Op een gegeven moment kreeg ik een aanbieding om met andere goudsmeden een pand te delen. Het was bijna rond, tot ik me realiseerde dat ik zoiets wel wilde, maar alleen met Laurie. Toen ik dat bij haar uitsprak, is het snel gegaan.”

Laurie: “We hebben er niet veel over nagedacht, we hebben het gewoon gedaan. Als we failliet gaan verliezen we de zaak, maar onze creativiteit is iets wat blijft. Toen we met Goudsmederij LA begonnen, hadden we ook geen cent. Eén keer hebben uitgerekend hoeveel we per week zouden moeten omzetten om winst te maken. Daar werden we zo depressief van, dat we maar gewoon zijn begonnen.”

Annelyn: “Vriendinnen en zakenpartners vond bijna iedereen een slechte combinatie. Maar het werkt. Het is geweldig om je brood te verdienen met iets wat je zo leuk vindt om te doen. Het is ook best uniek in deze branche.”

Laurie: “Natuurlijk zijn we wel eens bang voor overvallen. Opsporing verzocht kan ik niet kijken hoewel hier niet veel te halen is. We hebben geen merken, voorraden of contanten en onze sieraden zijn zo specifiek dat ze lastig te verkopen zijn. Natuurlijk hebben we beveiliging en ’s nachts ligt alles van waarde in de kluis. In die vijf jaar is het slecht één keer gebeurd dat ik me bedreigd voelde.”

Annelyn: “Aan een sieraad hangt altijd een bepaalde emotie. Mensen komen hier met ongelooflijke verhalen. Daar bedenken we dan een ring of ketting bij.” Laurie: “In het begin kwamen hier wel mensen met een plaatje van Cartier. Of we dat even konden namaken maar dat doen wij niet. De ontwerpen die hier over de toonbank gaan, zijn eigen. We stellen heel veel vragen om erachter te komen wat iemand wil en daarna gaan we aan de slag. Het blijft een gok, maar mensen komen tussendoor langs om te kijken. Wij willen ook echt dat iemand blij is met een sieraad. Als zilver mooier staat dan goud, zullen wij dat ook adviseren. Ik denk dat sommige mensen bang zijn om iets aangesmeerd te krijgen, maar wij zijn juist extreem voorzichtig.”

Annelyn: “In mijn ontwerpen zit veel van mezelf. Toch verkoop ik mijn sieraden altijd. Blijkbaar hecht ik niet snel aan iets. Bovendien zie ik na een paar dagen alweer verbeterpunten. Mijn smaak is aan verandering onderhevig. Wat ik een heel bijzondere ring vond om te maken? Laurie’s verlovingsring. Zonder dat Laurie het wist, kwam haar vriend naar mij toe om hun verlovingsring te ontwerpen. Het was nog best lastig om die in het geheim te maken, omdat we toen nog samenwoonden. Maar toen Laurie een keer ziek naar huis ging heb de ring kunnen afmaken.”

Laurie: “Ook voor de trouwringen zijn we naar Annelyn gestapt. Een ring die je zelf maakt, heeft niet de juiste magie, terwijl Annelyn ons gevoel precies wist te vangen.”

Maart 2011